BEZ ISTORIJSKIH KORENA NEMA BUDUĆNOSTI

– U vezi knjige USTANOVLJENJE JEDNE DRŽAVE Envera Hodžaj –

 Piše: Prof. Dr Kaplan BUROVIĆ, akademik

Ministar Spoljnih poslova „države“ Kosovo, prošle godine, u Tirani, objavio je knjigu NGRITJA E NJE SHTETI (USTANOVLJENJE JEDNE DRŽAVE), pod kojom podrazumeva srpsko Kosovo, tobože zasebna i nezavisna multietnička država. Autor je od vremena poznat ne samo za položaje koje je imao u upravi Kosmeta, već i za nekoliko izdatih knjiga.

U tri poglavlja, koja se rasprostiru na 434 stranica knjige normalnog formata, i dušom i telom nastojava da nas pozitivno ubedi u vezi konstituisanja jedne države (Javno podrazumeva multietničko Kosovo, ali in peto misli i radi samo za albansko Kosovo !), a prelazeći u ćutni njen glavni problem, bazament, teritoriju na kojoj se izgrađuje ta država, iako mu je sasvim jasno da teritorija je glavni element za konstituisanje jedne držve.

Enveru Hodžaj sigurno je jasno da se države konstituišu na etnički nacionalnim teritorijama, a ne na etničkoj teritoriji jedne druge nacije i države. U isto vreme sa njim, crnogorski akademik, prof. dr Zoran Lakić objavio je delo DUHOVNE VERTIKALE CRNE GORE, gde –  i ne poznavši ni ime Envera Hodžaj, kamoli i njegova nastojanja, kaže: „Ko nema istorijske korjene taj ne može biti siguran da će pobrati plodove budućnosti ».

Kako se zna sada, Albanci su dijaspora-emigracija na Kosmet, kao i svi drugi etniciteti, sem Srbo-Crnogoraca, koji – iako i oni nisu autohtoni – meštani su sa istorijom i tradicijom državnog ustrojstva. Znači, Albaci su na jednoj tuđoj teritoriji, koja nije pripadala njima nikada i u nijednom aspektu, ni historijski niti demografski. Aktuelnu demografsku supremaciju postigli su duž poslednjih decenija, posle oslobođenja Kosmeta od turskog ropstva, silazeći neprekidno sa albanskih gora, množeći se enormno i albanizirajući meštane, Srbe i druge, stvari ove koje su propraćene etničkim i verskim čišćenjem, sa terorom i permanentnim zločinima na štetu Srba i hrišćana uopšte, a u prilog muslimana, za što su imali uvek podršku svakojakih okupatora pokrajine.

Upravo zbog ovoga, sile mraka, koje su preduzele da od Kosova naprave zasebnu državu, konceptirale su je i sancionisale kao multietničku državu, predvideći kao konstitucionalan elemenat i Srbe, vlasnike te teritorije, kao i razne dijaspore na Kosmetu.

Svestan da njegovi Albanci nisu autohtoni i niti prispeli na Kosovo pre Srba, on nigde ne spominje autohtoniju (Na koju su se oslanjali do sada za njihova pretendiranja!), štaviše ni falsifikovano poreklo od Ilira, ponajmanje i od Pelazga. On ne spominje ni autenticitet Ilira Meta, presednik albanskog prlamenta, jer se sigurno ubedio da pretendiranja albanskih ekstremnih nacionalista za autohtoniju i pelaško-ilirsko poreklo su kompromitirana i od strane nauke odbačena, oborena, dokumetima, činjenicama i sasvim ubedljivim naučnim argumentima, kao falsifikovana istorija. Što se tiče autenticiteta Albanaca, upravo sam ja jedan od tih koji evo dve-tri decenije što bezprekidno pretstavljam svetu dokumenta i nekontestirane činjenice da jedan dobar deo ovih Albanac Kosmeta nisu autentični, već albanizirani Srbo-Crnogorsci, kao i pripadnici drugih nacija.

Na strani 67, ovaj novi Enver nastojava da mistificira pretendiranjem da je „Kosovo najnovija država u Evropi, ali njeni građani gledaju sebe uporedo sa antičkim Grcima, kao jedan od najstarijih, drevnih evropkih naroda“.

Znači, kako vidite, kopile nepostojeće drevnosti hoće da ostavi drugima u ruke.

Ali za kakvo Kosovo govori ovaj Albanac i „njihov“ ministar?! Za Kosovo kao nova multietnička država, ili za Kosovo albanske dijaspore?!

Spekulirajući imenom Kosovo, on iza tog imena nema u predvid ono što su priznali kao nezavisnu državu okupatorske snage NATO-a, već albansku dijaporu na Kosmetu.

Na strani 49 on kaže i da je „Kosovo proklamovalo svoju nezavisnost dana 17. februara 2008. Preko Deklarcije nezavisnosti, pretstavnici izabrani na demokratski način u Skupštini Kosova izrazili su saglasnost da nastave put jedne „demokratske, šekularne i multietničke republike, predvođene od principa nediskriminacije i ravnopravne zaštite prema zakonu“.“

Kosovo je proklamovalo nezavisnost, ili su mu to doneli na tanjir okupatorske snage?!

Kosovo, ili Albanci Kosova ?!

Pitani su drugi etniciteti da li se slažu sa proklamovanjem nezavisnosti, ili – sa ono Kosovo – Albanci maskiraju svoj teror nad njima, nad nealbanskim etnicitetima Kosova?! Takozvana Skupština Kosova na bazi kojih principa je stvorena?! Na bazi formiranja države Kosovo kao multietnička država, gde je svaki etnicitet ravnopravan sa drugim (!!!), ili na bazi nepoštovanja tog principa, bazirajući se na glasanje stanovnika kao u kakvoj monoetničkoj državi?!

Stvarajući Skupštinu na bazi opšteg glasanja stanovnika, a ne na bazi ravnopravnog pretstavništva etniciteta, gubi se multietničnost i umesto nje imamo afirmaciju onog etniciteta koji u oblasti ima većinu stanovništva. Sledstveno, i Skupština Kosova nije multitnička skupština, već skupština albanske većine, koja rešava i proglašava, donosi odluke u svoje ime i u službi svojih interesa i ciljeva, gazeći ovako osnovni princip proklamiranja Kosova kao multietnička država i, sledstveno – ne pitajući ostale etnicitete jesu li ili nisu složni sa tim odlukama.

Sem Albanca, koji se drugi etnicitet pitao i solidarizirao sa proglašenjem nezavisnosti i koji etnicitet aprovira stvorenu situaciju, koja je sasvim anti-multietnična?!

Evo će 10 godina što se pretendira da se pokrajina „rukovodi od principa nediskriminacije“. Je li istina da se na Kosmetu ne diskriminiraju nealbanki etniciteti?! Prošao sam pre nekoliko nedelja uzduž i popreko Kosmeta i nigde ne videh nijednu zastvu kojeg etniciteta, posebno srpskog etniciteta! Štaviše, jako retko se viđa i zastava multietničkog Kosova, jer su pokrajinu na sve strane prekrili zastavama albanske države, znači jedne druge države, koja je ovako, zvanično ili nezvanično, okupirala Kosmet. Za što nam govori ovo: Za ravnopravnost, ili za albanski teror?!

A da ne govorimo i za druge demostracije albanskog terora, koje su mnogo značajnije. Izvolite proviriti samo u oblast prosvete, kulture i nauke, a da ne govorimo za oblasti ekonomske i društveno-političke strukture pokrajine !

Oni koji su stvorili ovu endikapsku državu, bez korena i nogu, treba da se postaraju da se poštuje ravnopravnost etniciteta. Da bi ona bila stvarno jedna multietnička država, treba da odmah raspuste tzv. Skupštinu Kosova i stvore Senat Kosova sa slobodno izabranim pretstavniima etniciteta u krilu svakog etniciteta, a ravnopravni po broju i pravima sa ostalim etnicitetima. Znači da se primeni prinip etniciteta, a ne glasanja, princip ovaj po kojemu se vlast usredsređuje u ruke onog etniciteta koji ima većinu stanovništva.

Senat, sastavljen od istog broja prestavnika etniciteta, treba da ima atribute vrhovnog organa vlasti, kao ustavotvorna i zakonodavna institucija, iz čijeg sastava se ređaju jedan za drugim presednici Kosmeta, smenjujući jedan drugoga po etnicitetu, tako da – pošto se budu izređali po etnicitetu svi presednici, dođe opet red da na dužnost presednika dođe jedan iz pređašnjeg etniciteta.

Po principu etniciteta treba da se organizuje i vlast. Konkretno, uzimamo za primer Ministarstvo unutrašnjih poslova: Albanac će biti ministar samo u jednoj periodi vladavine, imajući za svog zamenika jednog Srbina. U drugoj vladi ministar treba da postane jedan prestavnik jednog drugog etniciteta, moguće onaj koji je bio njegov zamenik, dok na dužnost zamenika ovog treba da dođe jedan drugi pretstavnik kojeg drugog etniciteta. Na ovaj način tendencija albanskog etniciteta za supremaciju i hegemoniju, zlostavljanje i eliminiranje drugih etniciteta bi se obuzdala, pa i eliminirala.

U svim opštinama treba da se uspostavi i prakticira jezik većine stanovnišstva te opštine i posle njega jezik onog etniciteta koji je u toj opštini po broju drugi.

Nacionalnu zastavu, ko je hoće, može da je drži unutar svoje kuće-stana, ali ne i na javnim mestima: a javna mesta su i vrata i prozori kuća, posebno krovovi! Na javna mesta može se istaći samo ustavom ustanovljena zastava multietničkog Kosova.

Ovo sigurno neće se svideti Albanima, koji bi hteli da teroriziraju druge sve do njihove fizičke eliminacije, kako su to činili i čine i u samoj Albaniji, a maskirajući se kao da postupaju u ime multietničke države Kosovo. Oni bi hteli da pod tom maskom nastave sa svojim ekstremnim nacionalizmom, veliko-albanskim šovinizmom i rasizmom.

Kako se delovalo i deluje aktuelno, na Kosmetu ne samo što nije uspostavljen mir, red i zakonitost, već naprotiv – kontradikcije su produbljene i produbljavaju se iz dana u dan. I produbljavaće se sve dok Kosmet bude ono što je – endikap multietnička država na papiru, a u stvarnosti – avanpost američkog imperijalizma i albanskog terorizma.