Za Štajerske novice iz Budimpešte piše: akademik Vlastimir Vujić.
PRONAĐENI OSTACI NEMAČKIH VOJNIKA, PLOČICE, ORDENI, VOJNI MOTOCIKL, MINE!
Iako je neko davno rekao da je – Evropa dar Dunava – ti isti Evropljani prema Dunavu su kroz istoriju mnogo više imali – očuhinski nego očinski odnos. Priroda ljudima to s vremena na vreme javno i pokaže.
Rekordno nizak vodostaj najduže evropske reke ove, 2026. godine, otkrio je (ponovo!) kod Prahova
Rekordno nizak vodostaj najduže evropske reke ove, 2026. godine, otkrio je (ponovo!) kod Prahova (Srbija) – ostatke nemačke Crnomorske flote iz Drugog svetskog rata koja je potopljena 1944. godine! Za vreme dugotrajne suše 2003. godine (zbog koje je opao nivo Dunava kod naselja i pristaništa Batina u Hrvatskoj) iz vode je „izronio“ nemački vojni džip – Kubelvagen. I u Prahovu i kod Batine pronađena su i brojna eksplozivna sredstva. Tajnu iz Drugog velikog rata, posle osam decenija, Dunav je nedavno otkrio i u Mađarskoj. Na rečnoj obali u Budimpešti pronađeni su posmrtni ostaci dvojice nemačkih vojnika, njihove identifikacione pločice, dva nemačka vojna odlikovanja, protivtenkovske mine i – kvalitetno očuvan vojni motocikl (treba podsetiti da se u pomenutom ratu nemački odbrambeni front u Mađarskoj nadovezivao na Sremski front u Jugoslaviji!).
Rekordno nizak vodostaj najduže evropske reke ove, 2026. godine, otkrio je (ponovo!) kod Prahova (Srbija) – ostatke nemačke Crnomorske flote iz Drugog svetskog rata koja je potopljena 1944. godine! Za vreme dugotrajne suše 2003. godine (zbog koje je opao nivo Dunava kod naselja i pristaništa Batina u Hrvatskoj) iz vode je „izronio“ nemački vojni džip – Kubelvagen. I u Prahovu i kod Batine pronađena su i brojna eksplozivna sredstva. Tajnu iz Drugog velikog rata, posle osam decenija, Dunav je nedavno otkrio i u Mađarskoj. Na rečnoj obali u Budimpešti pronađeni su posmrtni ostaci dvojice nemačkih vojnika, njihove identifikacione pločice, dva nemačka vojna odlikovanja, protivtenkovske mine i – kvalitetno očuvan vojni motocikl (treba podsetiti da se u pomenutom ratu nemački odbrambeni front u Mađarskoj nadovezivao na Sremski front u Jugoslaviji!).
U mađarskoj prestonici krajem rata vođena je jedna od najkrvavijih bitaka u Drugom svetskom ratu. Budimpešta, u kojoj su tada bili Nemci i mađarski fašisti, bila je opkoljena od strane sovjetske Crvene armije i njenih saveznika. Opsada je trajala od kraja decembra 1944. do 13. februara 1945. godine. Vođene su teške ulične borbe u kojima je poginuo veliki broj vojnika i civila, a širi centar metropole savezničkim bombardovanjem gotovo je sravnjen sa zemljom!
Potpisnik ovog teksta iz uvida u podatke Nemačke komisije za ratne grobove (koja u ime nemačke države traga za poginulim Nemcima u ratovima) saznao je da su neki od pronađenih predmeta neobično dobro sačuvani (zahvaljujući sloju mulja na rečnom dnu). Mulj, naime, ne propušta kiseonik, koji bi ubrzao koroziju i propadanje. Pronađeni vojni motocikl pripada modelu De-Ka-Ve-En-Ze 350-1 (koji je od 1944. godine pravljen samo za potrebe nemačke vojske). Ipak, mnogo važniji trag predstavljaju dve pronađene identifikacione pločice, od kojih jedna pripada vojniku Vermahta, a druga članu zloglasnih SS formacija.
Identifikacione pločice nemačkih vojnika u Drugom svetskom ratu bile su napravljene tako da se u slučaju pogibije prelome na dva dela. Jedna polovina ostajala je uz telo, dok je druga prosleđivana vojnim vlastima koje su vodile evidenciju o poginulima i obaveštavale porodice. Nemačka vojna identifikaciona kartica (po pravilu!) nije sadržala ime i prezime vojnika. Na njoj su bili utisnuti oznaka jedinice koja je pločicu izdala, lični ili evidencioni broj vojnika i – krvna grupa! Kombinacija broja i oznake jedinice omogućuje da se u nemačkim arhivama dođe do identiteta vojnika čiji su ostaci pronađeni u Dunavu. Pre toga mora da se utvrdi da li su pločice (kao i pronađena odlikovanja), zaista pripadali dvojici vojnika čiji su ostaci izvučeni iz Dunava. Ključnu ulogu u konačnoj identifikaciji imaće analiza posmrtnih ostataka. Kada postupak bude okončan, posmrtne ostatke vojnika ne preuzimaju porodice, već se oni sahranjuju na nemačkom vojnom groblju u Budaoršu (nedaleko od Budimpešte).
I za kraj treba istaći i ovo. Samo nekoliko nedelja posle pada Budimpešte, Nemačka je u zapadnoj Mađarskoj pokrenula i operaciju „Prolećno buđenje“ (poslednju veliku nemačku ofanzivu u Drugom svetskom ratu!). Napad je počeo 6. marta 1945. godine u oblasti jezera Balaton, gde su Nemci nastojali da potisnu Crvenu armiju i, pre svega, zaštite poslednja značajna naftna polja koja su još bila pod njihovom kontrolom. Ofanziva je zaustavljena već sredinom marta, posle čega su sovjetske snage prešle u protivnapad i nastavile prodor prema Beču!